Αρχείο κατηγορίας Ιστορία

Το μπλόκο του Ζωγράφου

το είδαμε καθυστερημένα και το αναδημοσιεύουμε. Η ζωντανή ιστορία της γειτονιάς μας πρέπει να διατηρηθεί στη μνήμη όλων μας. Η ιστορική μνήμη ενός λαού είναι ο μισός δρόμος για να μπορέσει να ξανασηκωθεί όρθιος…

27.6.1944. Ένα από τα λιγότερο γνωστά μπλόκα των Γερμανών και των ταγματασφαλιτών στην Αθήνα

του Ανδρέα Δενεζάκη

Μετά τη Συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβρη του 1943, οι Γερμανοί στην προσπάθειά τους να εξοικονομήσουν στρατιωτικές δυνάμεις, ενισχύουν δραστικά τα, δημιουργημένα τον Ιούλη του 1943, Τάγματα Ασφαλείας στα οποία αναθέτουν, για λογαριασμό τους, τις εσωτερικές υποθέσεις, την αντιμετώπιση των αντιστασιακών οργανώσεων και ιδιαίτερα του ΕΛΑΣ, τη συγκέντρωση, ακόμα και με μπλόκα, εργατών για τα γερμανικά στρατιωτικά εργοστάσια,  την αστυνόμευση και την τήρηση της τάξης υπέρ των δυνάμεων κατοχής, σε συνεργασία με την Αστυνομία και την Χωροφυλακή.

Ο δωσίλογος Ιωάννης Ράλλης, δέχτηκε, την άνοιξη του 1943, τον διορισμό του από τις κατοχικές δυνάμεις, ως πρωθυπουργός, με προϋπόθεση τη δημιουργία των Ταγμάτων Ασφαλείας για να αντιμετωπιστεί ο «κομμουνιστικός κίνδυνος». Μπροστά στην άνοδο του αντιστασιακής πάλης του λαού μας και την κατακόρυφη αύξηση της πολιτικής επιρροής του ΕΑΜ, οι  κατοχικές αρχές και η δωσίλογη κυβέρνηση επιστράτευσαν τη βία και την τρομοκρατία. Μαζί τις συλλήψεις και τις φυλακίσεις, αυξάνονται δραματικά τα περιοριστικά μέτρα και οι εκτελέσεις. Από το φθινόπωρο του 1943, τα Τάγματα Ασφαλείας εγκαινιάζουν συγκεντρωτικά χτυπήματα, εκτεταμένες και στοχευμένες επιχειρήσεις, τα γνωστά «Μπλόκα».

Συνέχεια ανάγνωσης Το μπλόκο του Ζωγράφου

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 9 Απρίλη, η εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους 5 απαγχονισθέντες κομμουνιστές Ελασίτες που εκτελέστηκαν  στις 5 Απρίλη του 1944 από τους ναζί στην περιοχή του Ζωγράφου. Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από τις Κομματικές Οργανώσεις Ζωγράφου του ΚΚΕ και από το παράρτημα της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Ζωγράφου. Οι Κομματικές Οργανώσεις είχαν καθορίσει στις 10:00 το πρωί προσυγκέντρωση στο Ηρώο στην Λεωφόρο Παπάγου, από εκεί ξεκίνησαν με πορεία με προορισμό την Ούλωφ Πάλμε. Εκεί η πορεία συναντήθηκε με πορεία του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Καισαριανής, στο σημείο που δόθηκε μάχη από τον ΕΛΑΣ Καισαριανής με σκοπό να πάρει τα πτώματα των πέντε απαγχονισθέντων για να ταφούν, ενάντια στην διαταγή των Γερμανών να μείνουν για τρεις μέρες στις κρεμάλες για παραδειγματισμό. Η πορεία κατέληξε στον τόπο της θυσίας όπου και έγινε η εκδήλωση. Το άνοιγμα της εκδήλωσης έγινε με σύντομη θεατρική αναφορά με ποιήματα και αποσπάσματα από  το χρονικό της ημέρας. Ακολούθησε χαιρετισμός και αναφορά στα γεγονότα από τον πρόεδρο της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Ζωγράφου Λάζαρο Κυρίτση και στην συνέχεια πολιτική ομιλία από τον Γραμματέα της Τομεακής Επιτροπής Ανατολικού Τομέα της ΚΟΑ του ΚΚΕ, Κώστα Γιαννόπουλο. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την κατάθεση στεφάνων, και το προσκλητήριο των νεκρων της Εθνικής Αντίστασης στου Ζωγράφου.

kke

Συνέχεια ανάγνωσης ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ

Δημήτρης Θεοδώρας, ετών 5.

 

επειδή κάθε λογής (ακρο)δεξιός παπαγαλίζει την προπαγάνδα του ότι το Πολυτεχνείο δεν είχε νεκρούς, ας τιμήσουμε ένα νεκρό της γειτονιάς μας εκείνο το βράδυ…

Από τη Ζωή Σταύρου

« Την 17η Νοεμβρίου 1973, αναρχική μπίκαν στον Πολυτεχνίο για να σπάσουν και να λεηλατίσουν όπως το συνιθίζουν να κάνουν πάντα. Οι εκάστοτε διμοκρατικά εκλεγμένες κηβερνήσεις τους διαλύουν και καλα τους κανουν, αλλά εκείνη τη μέρα ο Μαρκεζίνης φοβίθηκε μην τους πούνε δικτάτορες και επαίτρεψαν τη συγκέντροση.

Αυτοί τότε, με τα συνθήματα τους στο ραδιοσταθμό παρέσυραν τους νέους με ποτα και τσιγαρλίκια και μαζευτηκαν και κατι οικοδομοι και εργατες και αλλοδαποί κι όχι μονο φοιτητες που λενε για να ακουγεται ρωμαντικο κι αρχισαν να επιτοιθονται σε Υπουργεια και σε δημοσιες υπερεσιες και περιουσιες φιλισηχων νοικοκυρεων με σκοπο το πλιάτσικο. Το στρατιοτικο καθεστος υπευθυνο για την ασφαλια τον πολιτων τι επρεπε να κανει δηλαδη, να τους αφησει να καταλαβουν τα υπουργια; Ο,τι τους καπνισει δηλαδη; Επεσαν κατι ψιλες και καποιοι σκοτωθηκαν πανω στον πανικο, νομιμη αμυνα των στρατιωτών δηλαδη. Και ολη πεθαναν εξω από το πολυτεχνιο, όχι που λενε ότι μπηκαν τα τανκς και τους σκοτωσαν. Μιλανε για νεκρους μεσα στο Πολυτεχνειο και τα φουσκονουν. Παραμιθια».

Κείμενα σαν αυτό και πολύ πιο ανατριχιαστικά και -αν αυτό είναι δυνατόν-πιο ανορθόγραφα, θα εμφανιστούν διάσπαρτα εδώ κι εκεί στο διαδίκτυο αυτές τις μέρες.

Συγκλονιστική αφήγηση και προπάντων πειστική. Αρνούνται τα θύματα, ξεπλένουν τους θύτες. Έχει σημασία γι’ αυτούς, όχι το ότι δολοφονήθηκαν, αλλά το πού δολοφονήθηκαν. Λες και αυτός ο ισχυρισμός, αν μπορούσε να αποδειχτεί, αν εξαφανίζονταν δια μαγείας μαρτυρίες, φωτογραφίες και ντοκουμέντα, θα έκανε ουσιαστική διαφορά.

Συνέχεια ανάγνωσης Δημήτρης Θεοδώρας, ετών 5.

Εκδήλωση τιμής στη μνήμη των 5 Αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης

Εκδήλωση τιμής και μνήμης των πέντε κρεμασμένων κομμουνιστών και όλων των ηρώων της Εθνικής Αντίστασης πραγματοποίησαν την Κυριακή 17 Απριλίου στην πλατεία Πέντε Ηρώων το παράρτημα της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης και Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας Ζωγράφου και οι κομματικές οργανώσεις Ζωγράφου του ΚΚΕ με κατάθεση στεφάνων.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Τίμησαν τη μνήμη των πέντε Αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασής μέλη του ΚΚΕ που κρέμασαν οι Γερμανοί και οι συνεργάτες τους στις 5 Απριλίου του 1944 στη συμβολή των οδών Ξενίας και Μικράς Ασίας  ως αντίποινα, γιατί στο ίδιο σημείο άντρας του ΕΛΑΣ εκτέλεσε λοχαγό των Ταγμάτων Ασφαλείας .

Για να μην ξεχνάμε, τα ονόματα των πέντε ηρώων είναι οι :Αχ. Πλατυμέσης, Επ. Βαμβούλης, Ευ. Στεργίου, Βλ. Αποστολέρης και Β. Μπακόπουλος.

πηγή: Άλλη Άποψη

Φωτογραφίες από τον παλιό Ιλισσό

μέρες που’ναι, ας νοσταλγήσουμε λίγο…

αναδημοσιεύουμε άρθρο από τη Μηχανή του Χρόνου με φωτογραφικό υλικό για τον παλιό Ιλισσό. Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι…

Μιχαλακοπούλου-1966-700x481

Συνέχεια ανάγνωσης Φωτογραφίες από τον παλιό Ιλισσό

Επιτυχημένη βιβλιοπαρουσίαση στο ΣΥΝ.ΖΩ.

 

Την Παρασκευή 11/12 έγινε βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου του Δημήτρη Μαριόλη «Η αδύνατη ταξική ανακωχή» στο ΣΥΝ.ΖΩ. Το βιβλίο είναι μία ιστορική μελέτη για τη σύντομη συμμετοχή του ΕΑΜ με υπουργούς στην κυβέρνηση εθνικής ενότητας το φθινόπωρο του 1944 και τα προβλήματα που αντιμετώπισε από την αντικειμενική κοινωνική κατάσταση, αλλά και τους εκπροσώπους των αστικών πολιτικών δυνάμεων, των εργοδοτών και των Άγγλων.

Είναι μία πρωτότυπη μελέτη για μία εμπειρία που δεν έχει μελετηθεί επαρκώς. Και έχει αναμφίβολα γενικότερο διαχρονικό ενδιαφέρον και αναλογίες ακόμα και με τη σημερινή περίοδο…Στη χώρα μας το «πρώτη φορά αριστερά» που πρόβαλλε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ακριβώς αλήθεια (όπως και πολλά άλλα που είπε δυστυχώς…). Η αριστερά έχει αναμετρηθεί με την εξουσία άλλες δύο φορές (’44, ’89) και αν μη τι άλλο αυτή η εμπειρία είναι αναγκαίο να μελετηθεί για να μην επαναλαμβάνονται ίδιες αδιέξοδες λογικές και λάθη…

Τι καλύτερο μάλιστα όταν αυτό γίνεται από έναν άνθρωπο που είναι επιστημονικά ανήσυχος και ταυτόχρονα κοινωνικά ενεργός. Ο Δημήτρης είναι ο πρόεδρος του τοπικού συλλόγου δασκάλων και ενεργός στα κινήματα, πρόσφατα συμβαδίσαμε και συνεργαστήκαμε στη μάχη του δημοψηφίσματος και στην Επιτροπή Αγώνα Ζωγράφου για το ΟΧΙ μέχρι τέλους στη γειτονιά μας.

Η εκδήλωση που διοργανώθηκε από το Καφενείο του ΣΥΝ.ΖΩ. ήταν επιτυχημένη με περίπου 50 κατοίκους να συμμετέχουν ενεργά με ερωτήσεις και τοποθετήσεις, καθώς ήταν εμφανές ότι το θέμα κέντρισε το ενδιαφέρον τόσο ιστορικά όσο και στο επίπεδο των αναλογιών με το σήμερα.

Ευχόμαστε να γίνουν και άλλες τέτοιες βιβλιοπαρουσιάσεις και εκδηλώσεις. Τόσο αυτή όσο και η προηγούμενη (για το βιβλίο του Δ.Ελευθεράτου «Λαμόγια στο Χακί») έδειξαν ότι υπάρχει ανάλογο ενδιαφέρον.

Προβολή του ντοκυμαντέρ “Αγώνας”

Το ντοκιμαντέρ «Αγώνας» αποτελεί ένα πραγματικό ιστορικό ντοκουμέντο των αγώνων της εργατικής τάξης. Υπογράφεται απλά «μια ταινία των έξι» και αναφέρεται στους κοινωνικούς και εργατικούς αγώνες λίγο μετά την πτώση της χούντας.  Η δικτατορία είχε απαγορεύσει όλες τις απεργίες και εργατικές κινητοποιήσεις, όπως φυσικά και την ύπαρξη κομμάτων. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μετά την πτώση της να ξεσπάσουν αυθόρμητοι εργατικοί αγώνες που δεν ελέγχονταν από τα κομματικά επιτελεία. Αυτοί οι αυθόρμητοι και αυτοοργανωμένοι αγώνες που πολλές φορές έπαιρναν και τα χαρακτηριστικά άγριων απεργιών–καταλήψεων, έφτασαν λίγο πολύ να διεξάγονται μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970.

Layout 1

πηγή: Μπερντές