Αρχείο κατηγορίας Πολιτισμός

«Απόπειρες (κατά της ζωής της)» – ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ “ΤΟΤΕ-ΠΟΤΕ” – ΣΑΒΒΑΤΟ 29/4 ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 30/4

μπερντες-copy-300x212

τότε-πότε:

Όνομα θεατρικής ομάδας, της οποίας τα μέλη έδιναν την απάντηση «τότε» κάθε φορά που ερωτώνταν για το «πότε» θα ανεβάσουν τα έργα τους. Η ομάδα αυτή δημιουργήθηκε το 2012 με πρώτο της έργο τον «Άσχημο» με τον οποίο και βρέθηκε σε αυτοοργανωμένους αλλά και δημόσιους χώρους ανά την Ελλάδα. Δημιούργησε από κοινού με άλλες συλλογικότητες σημεία συνάντησης, βραδυές αλληλεγγύης και εκδηλώσεις στήριξης των χώρων στους οποίους βρέθηκε. Η ομάδα αυτή είναι μέρος της συλλογικότητας +τεχνία- (βλ.παρακάτω)

+τεχνία- (συντεχνίαπλην):

Μία συλλογικότητα που ασχολείται με τη δημιουργία στην κατεύθυνση ανατροπής του θεαματικού και εμπορευματικού κόσμου. Αποτελείται από άτομα που συμμερίζονται αυτή την ανησυχία και στο πλαίσιο των χαρακτηριστικών και των περιεχομένων της έχουν δημιουργηθεί μουσικά συγκροτήματα, θεατρικές ομάδες, αυτοεκδόσεις κ.ά. ενώ έχουν πραγματοποιηθεί εκδηλώσεις και δράσεις για τη διάχυση των ζητημάτων που επεξεργάζεται. Τα μέλη της +τεχνίας- συναντιούνται σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Συνέχεια ανάγνωσης «Απόπειρες (κατά της ζωής της)» – ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ “ΤΟΤΕ-ΠΟΤΕ” – ΣΑΒΒΑΤΟ 29/4 ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ 30/4

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 9 Απρίλη, η εκδήλωση τιμής και μνήμης για τους 5 απαγχονισθέντες κομμουνιστές Ελασίτες που εκτελέστηκαν  στις 5 Απρίλη του 1944 από τους ναζί στην περιοχή του Ζωγράφου. Η εκδήλωση συνδιοργανώθηκε από τις Κομματικές Οργανώσεις Ζωγράφου του ΚΚΕ και από το παράρτημα της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Ζωγράφου. Οι Κομματικές Οργανώσεις είχαν καθορίσει στις 10:00 το πρωί προσυγκέντρωση στο Ηρώο στην Λεωφόρο Παπάγου, από εκεί ξεκίνησαν με πορεία με προορισμό την Ούλωφ Πάλμε. Εκεί η πορεία συναντήθηκε με πορεία του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Καισαριανής, στο σημείο που δόθηκε μάχη από τον ΕΛΑΣ Καισαριανής με σκοπό να πάρει τα πτώματα των πέντε απαγχονισθέντων για να ταφούν, ενάντια στην διαταγή των Γερμανών να μείνουν για τρεις μέρες στις κρεμάλες για παραδειγματισμό. Η πορεία κατέληξε στον τόπο της θυσίας όπου και έγινε η εκδήλωση. Το άνοιγμα της εκδήλωσης έγινε με σύντομη θεατρική αναφορά με ποιήματα και αποσπάσματα από  το χρονικό της ημέρας. Ακολούθησε χαιρετισμός και αναφορά στα γεγονότα από τον πρόεδρο της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ Ζωγράφου Λάζαρο Κυρίτση και στην συνέχεια πολιτική ομιλία από τον Γραμματέα της Τομεακής Επιτροπής Ανατολικού Τομέα της ΚΟΑ του ΚΚΕ, Κώστα Γιαννόπουλο. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την κατάθεση στεφάνων, και το προσκλητήριο των νεκρων της Εθνικής Αντίστασης στου Ζωγράφου.

kke

Συνέχεια ανάγνωσης ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΠΕΝΤΕ ΚΡΕΜΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ

Μπερντές: προβολή ντοκιμαντέρ “ΦΩΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ”

Πέμπτη 26 Ιανουαρίου – 21:00
“ΦΩΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΥΠΟΓΕΙΟ” 2013, 95′
σκην. Γιάννης Χαριτίδης

Το ντοκιμαντέρ «Φωνές από το υπόγειο» περιγράφει ένα ιδιότυπο κινηματογραφικό κολάζ, που αποτελείται από μαρτυρίες σχετικά με την άντεργκραουντ ελληνική σκηνή των δεκαετιών του ’60 και του ’70, την ψυχεδέλεια στα εικαστικά και στον κινηματογράφο, καθώς επίσης και τα λογοτεχνικά πειράματα που προέκυψαν μέσα από τη μίξη μπιτ και σουρεαλισμού στην ποίηση.

Ταυτόχρονα, είναι και μια δημιουργική συζήτηση για την -άλλες φορές αθέατη και άλλες φορές υπόγεια- καλλιτεχνική δράση προσωπικοτήτων σαν τον Λεωνίδα Χρηστάκη, τον Πάνο Κουτρουμπούση και τον Δημήτρη Πουλικάκο.

Όλων όσων, δηλαδή, άφησαν ένα ιδιαίτερο στίγμα στα ελληνικά πολιτιστικά δρώμενα στην προσπάθειά τους να αλλάξουν τον κόσμο μέσω της Τέχνης.

*στην προβολή θα βρίσκεται και ο σκηνοθέτης

 

voices-page-0011-212x300

πηγή: Μπερντές

Μπερντές: θεατρικό αναλόγιο “Η γραμμή της λήθης”

 

yy-151x300

 

“Η γραμμή της λήθης”
Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου, 21:00
Θεατρικό αναλόγιο βασισμένο στο μυθιστόρημα του Κάρλος Φουέντες, ‘Κρυστάλλινα Σύνορα’.
Από την ομάδα “Οδοιπόροι”.

«Άνθρωποι στο σταυροδρόμι» είναι ο τίτλος μιας τσιγκογραφίας του μεγάλου μεξικάνου ζωγράφου Μπίγκο Ριβέρα που μαζί με τον Νταβίντ Σικέιρος θεωρούνται οι εκπρόσωποι της μεξικανικής αναγέννησης της νωπογραφίας. Είναι γνωστοί στον κόσμο για τις μνημειακές νωπογραφίες τους.

Το συγκεκριμένο έργο παραγγέλθηκε στο ζωγράφο από το κέντρο Νέλσον Ροκφέλερ της Νέας Υόρκης το 1933 προκειμένου να κοσμήσει την κεντρική αίθουσα. Το έργο έγινε «δεκτό» με απίστευτες αντιδράσεις με διαδηλώσεις και οξείες επιθέσεις εφημερίδων και παραγόντων κάθε λογής συντηρητικών κύκλων και κληρικών, με αποτέλεσμα να καταστραφεί ολοσχερώς το 1934.

Ο λόγος: Επειδή περιείχε μεταξύ των άλλων τη μορφή του Λένιν. Ο Ριβέρα όμως την επόμενη χρονιά το ανασκεύασε και έκτοτε βρίσκεται και κοσμεί την Πόλη του Μεξικού.

Ο Κάρλος Φουέντες δεν είναι παρά ο συνεχιστής της μνημειακής ανθρώπινης νωπογραφίας, σύμφωνα με τους πιο έγκριτους κριτικούς ανήκει στο «λατινοαμερκάνικο μπουμ» όπως θα ονομαστεί η σπουδαία εκείνη λογοτεχνική κίνηση που εμφανίζεται στις χώρες της Λατινικής Αμερικής από τις αρχές της δεκαετίας του 1960.

Μιας λογοτεχνικής κίνησης πεδίο σύγκρουσης και συνύπαρξης. Το πρωτόγονο και θαμπό παρελθόν της Λατινικής Αμερικής, οι πρώτες κοινότητες και άποικοι οι εμφύλιοι πόλεμοι και οι επαναστάσεις συνυπάρχουν με τη ζωή των ανθρώπων και συμπληρώνουν την ταυτότητα των ηρώων.

Η ισχυρή δύναμη της παράδοσης συγκατοικεί αρμονικά με τον πειραματισμό και τη λογοτεχνική καινοτομία.

Η γλώσσα γεννιέται στη γη. Το μαγικό, το παραμύθι το θαύμα, η εξαύλωση της έκφρασης, αποτελούν στοιχεία του πραγματικού. Αυτός ο «μαγικός ρεαλισμός» όπως Θα ονομαστεί, αποτελεί δομικό στοιχείο της σπουδαίας αυτής λογοτεχνικής παραγωγής.

Τα έργα του είναι σπουδαία όχι γιατί καταγράφουν με τρόπο θαυμαστό, αλλά γιατί διεκδικούν. Διεκδικούν το παρόν – το παρόν όλων μας που δεν μπορεί να παρέλθει.

πηγή: Μπερντές

Η τέχνη… να μην το βάζεις κάτω

αναδημοσιεύουμε ένα άρθρο από την Εφημερίδα των Συντακτών για μία εξαιρετική προσπάθεια που γίνεται στη γειτονιά μας…

Στο ημιυπόγειο της οδού Δάφνης, στον αριθμό 8, στου Ζωγράφου, η ομάδα μουσικής και θεάτρου της VSA Hellas μαζεύεται κάθε Τετάρτη για να κάνει πρόβα.

Από την είσοδο ακούς τον ήχο του ντεφιού και της κιθάρας μαζί με γέλια και τραγούδια. Πραγματικός πανζουρλισμός.

Oλοι είναι παρόντες. Μουσικοί και ηθοποιοί προβάρουν ατάκες και τραγούδια. Η πρόεδρος της οργάνωσης, Δέσποινα Ασλανίδου, μιλάει στο τηλέφωνο και δίνει οδηγίες στους εθελοντές που δεν σταματούν να χτυπούν την πόρτα του γραφείου της.

draseis_vsa_hellas

Συμπολίτες μας με αναπηρία τραγουδούν, χορεύουν και ανεβάζουν θεατρικά έργα χάρη στις δράσεις της VSA Hellas, που συμπληρώνει φέτος 25 χρόνια προσφοράς

Συνέχεια ανάγνωσης Η τέχνη… να μην το βάζεις κάτω

Δημήτρης Θεοδώρας, ετών 5.

 

επειδή κάθε λογής (ακρο)δεξιός παπαγαλίζει την προπαγάνδα του ότι το Πολυτεχνείο δεν είχε νεκρούς, ας τιμήσουμε ένα νεκρό της γειτονιάς μας εκείνο το βράδυ…

Από τη Ζωή Σταύρου

« Την 17η Νοεμβρίου 1973, αναρχική μπίκαν στον Πολυτεχνίο για να σπάσουν και να λεηλατίσουν όπως το συνιθίζουν να κάνουν πάντα. Οι εκάστοτε διμοκρατικά εκλεγμένες κηβερνήσεις τους διαλύουν και καλα τους κανουν, αλλά εκείνη τη μέρα ο Μαρκεζίνης φοβίθηκε μην τους πούνε δικτάτορες και επαίτρεψαν τη συγκέντροση.

Αυτοί τότε, με τα συνθήματα τους στο ραδιοσταθμό παρέσυραν τους νέους με ποτα και τσιγαρλίκια και μαζευτηκαν και κατι οικοδομοι και εργατες και αλλοδαποί κι όχι μονο φοιτητες που λενε για να ακουγεται ρωμαντικο κι αρχισαν να επιτοιθονται σε Υπουργεια και σε δημοσιες υπερεσιες και περιουσιες φιλισηχων νοικοκυρεων με σκοπο το πλιάτσικο. Το στρατιοτικο καθεστος υπευθυνο για την ασφαλια τον πολιτων τι επρεπε να κανει δηλαδη, να τους αφησει να καταλαβουν τα υπουργια; Ο,τι τους καπνισει δηλαδη; Επεσαν κατι ψιλες και καποιοι σκοτωθηκαν πανω στον πανικο, νομιμη αμυνα των στρατιωτών δηλαδη. Και ολη πεθαναν εξω από το πολυτεχνιο, όχι που λενε ότι μπηκαν τα τανκς και τους σκοτωσαν. Μιλανε για νεκρους μεσα στο Πολυτεχνειο και τα φουσκονουν. Παραμιθια».

Κείμενα σαν αυτό και πολύ πιο ανατριχιαστικά και -αν αυτό είναι δυνατόν-πιο ανορθόγραφα, θα εμφανιστούν διάσπαρτα εδώ κι εκεί στο διαδίκτυο αυτές τις μέρες.

Συγκλονιστική αφήγηση και προπάντων πειστική. Αρνούνται τα θύματα, ξεπλένουν τους θύτες. Έχει σημασία γι’ αυτούς, όχι το ότι δολοφονήθηκαν, αλλά το πού δολοφονήθηκαν. Λες και αυτός ο ισχυρισμός, αν μπορούσε να αποδειχτεί, αν εξαφανίζονταν δια μαγείας μαρτυρίες, φωτογραφίες και ντοκουμέντα, θα έκανε ουσιαστική διαφορά.

Συνέχεια ανάγνωσης Δημήτρης Θεοδώρας, ετών 5.

Άρτος και θεάματα;

Είναι γνωστή αρχαία παράδοση από τον καιρό της Ρώμης όταν ο λαός δυσανασχετεί με την πολιτική των κυβερνώντων, αυτοί να του παρέχουν «άρτο και θεάματα» για να ξεχάσει την κριτική του.

Η πολιτιστική πολιτική είτε του κράτους είτε της τοπικής αυτοδιοίκησης δεν είναι αμελητέα φυσικά, θα ήμαστε οι τελευταίοι που θα το λέγαμε αυτό. Πιστεύουμε ότι ο πολιτισμός είναι αναντικατάστατο στοιχείο συγκρότησης και ποιοτικής διαμόρφωσης οποιασδήποτε κοινωνίας.

Η πολιτιστική πολιτική όμως δεν μπορεί να είναι και φέουδο κανενός, ούτε να θυσιάζεται στο βωμό εξυπηρέτησης των ημετέρων. Και φυσικά δεν πρέπει να αναλώνεται σε μεγαλεπήβολες κινήσεις που στόχο έχουν να αποπροσανατολίσουν από τα καυτά κοινωνικά προβλήματα.

Υπό αυτό το πρίσμα έχουμε σχολιάσει παλιότερα τη διαχείριση του ΝΠΔΔ Αθλητισμού και Πολιτισμού του δήμου από τον κ.Καντιώτη (με την ευθύνη να αγγίζει και το δήμο φυσικά)…Και η στάση στο ωδείο τόσον απέναντι στους διαμαρτυρόμενους καθηγητές για την πρόσληψη της κ.Θεοδωρίδου ως καλλιτεχνικής διευθύντριας πέρσι αλλά και για την απευθείας ανάθεση για τη σχετική θέση (βλ. σχετικά εδώ, εδώ και εδώ), αλλά και η πληθώρα εκδηλώσεων του δήμου μας κάνουν να πιστεύουμε ότι δεν απέχουμε πολύ από όσα αναφέραμε παραπάνω…

Τελευταία στιγμιότυπα τα εξής δύο:

α) η παραίτηση της κ.Θεοδωρίδου (βλ. εδώ)

β) συνέντευξη του κ.Καντιώτη που επιχειρεί να απαντήσει σε κριτικές (βλ. εδώ). Πετάει και ένα «μαργαριτάρι» για τη Βίλα…Αναμένουμε…

γ) η απόφαση στο δημοτικό συμβούλιο για αγορά του κτιρίου ΡΕΟ-Ποταμίτη (βλ. σχετικά κι εδώ). Θα ήμαστε οι τελευταίοι που δεν θα επικροτούσαμε μία τέτοια κίνηση, για το έργο του Δημήτρη Ποταμίτη έχουμε γράψει και παλιότερα άλλωστε. Έχουμε ερωτήματα για το τίμημα (550.000) και θα θέλαμε απαντήσεις όμως. Θα επανέλθουμε.